Monday, 2 April 2012

शेवटची भेट

शेवटची भेट आपली
आजही आठवते
पुन्हा पुन्हा मनाला
तुझ्यासोबत पाठवते

काही आठवणी सुखाच्या
काही आठवणी दु:खाच्या
करून सारे गणित
उरणा-या शून्याच्या

जीवनाचे गोड चाँकलेट
चघळत चघळत खायचं असतं
शुल्लकश्या रागात,उगाच चरफ़डत
माधुर्य त्याचे नाकारायच नसतं

पायाखालची पायवाट
नेहमीचीच वहिवाट होते
चालताना जाणवत नाही
पण वाटेचीच लाट होते

तूझं मला आठवणं
माझं देहभर उजळण
कुणाची नजर न लागो
काळोखात पणतीचं लकाकण

No comments:

Post a Comment